In onze provincie werd de eerste Wit-Gele Kruis afdeling gesticht in Leuven net voor WOII. Thuisverpleging is echter veel ouder. In de kronieken van Leuven lezen we bijvoorbeeld dat reeds in de 15de eeuw de ‘Zwartzusters’ zieken thuis verzorgden, een taak die van 1866 tot 1969 ook door de ‘Wittekappen’ werd waargenomen!
Het Wit-Gele Kruis is gestart in Gent. In 1936 stelde Dokter van de Putte, voorzitter van de Sint-Lucasgilde, ‘een ontwerp van sociaal geneeskundig werk’ voor. Hij stelde vast dat niettegenstaande hun ziekte vele patiënten niet in het ziekenhuis maar thuis werden verpleegd. Hij vroeg of de Sint-Lucasgilde geen werk kon oprichten dat aan patiënten thuis bijstand kon verlenen. Geïnspireerd op Nederland, werden de statuten van dit ‘nieuwe werk’ gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 13 november 1937. Vooral dankzij het propagandawerk van de proost – Z.E.H. Bogaerts S.J. – nam het initiatief snel uitbreiding en was op de vooravond van WOII het Wit-Gele Kruis actief in een tiental steden en gemeente: Brugge, Kortrijk, Blankenberg, Roeselare, Gent, Overmere, Leuven, Mechelen, Schoten, ’s Gravenwezel, Namen en Jambes.
De oprichting van het Wit-Gele Kruis werd op 19 juni 1939 voltooid met de oprichting van de ‘Nationale Federatie Het Wit-Gele Kruis, Katholieke Vereniging voor Volksgezondheid en Ziekenverpleging en met een samenwerkingsakkoord met de Landsbond der Christelijk Mutualiteiten en de Vrouwengilden, en iets later ook met de Boerinnenbond.
De Leuvense Wit-Gele Kruis afdeling werd opgericht in 1938 door Juffrouw Jeanne Ausloos en Prof. G. Van der Schueren. Juffrouw Ausloos was een van de echte pioniers en heeft gedurende meer dan een kwarteeuw de Leuvense afdeling geleid. Pas véél later, in 1967, wordt de provinciale vzw Wit-Gele Kruis Brabant opgericht. En ongeveer 30 jaar later in 1998, vindt de opsplitsing van Brabant plaats, en wordt het Wit-Gele Kruis Vlaams-Brabant opgericht.